ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΑΜΕ ΤΟ 2026
Με την παρουσία σύσσωμου του Αττικού μπάσκετ και των εκπροσώπων όλων των Συνδέσμων κριτών της χώρας κόψαμε και φέτος την πίτα μας.
Ο Πρόεδρος της ΕΣΚΑ και μέλος του Δ.Σ της ΕΟΚ κ. Δημήτρης Ευαγγέλου, ο Κώστας Ρήγας μέλος της FIBA και υπεύθυνος παρατηρητών της ΕΟΚ, ο αντιπρόεδρος της ΕΣΚΑ Φώτης Τσώνης, ο Πρόεδρος του ΣΕΔΚΑ Μάνος Τσολάκος, το μέλος της ΚΕΔ-ΕΟΚ Τάσος Πηλοΐδης, το μέλος της ΚΕΔ-ΕΣΚΑ Θανάσης Κυρτάτας, ο Ανδρέας Νιγιάννης, ο Νίκος Σόμος.
Οι πρόεδροι των Συνδέσμων κριτών, Βόλου, Κρήτης, Λάρισας, Δωδεκανήσου, Λέσβου, Τρικάλων, Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με τους συνεργάτες τους.
Όλοι μαζί μια μεγάλη παρέα.
Ο απολογισμός της χρονιάς από την πρόεδρο κ. Τάνια Μερίκα
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Μια ακόμα χρονιά λοιπόν μαζί ,στον ίδιο χώρο, με τα ίδια καρδιοχτύπια και τις ίδιες ανησυχίες.
Με τις ίδιες ελπίδες και τις ίδιες αγωνίες αλλά πάντα, με την ίδια αγάπη για το χώρο που όλοι μαζί από κοινού υπηρετούμε!
Αν και συνηθίζεται αυτή τη μέρα να κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς που έφυγε, θεωρώ ότι αυτό σήμερα είναι εντελώς περιττό.
Τον απολογισμό τον κάνατε μόνοι σας τον Οκτώβρη στις δια ζώσης εκλογές του Συνδέσμου με το εκκωφαντικό 88% που μας δώσατε μετά από 35 χρόνια στη διοίκηση του Συνδέσμου μας.
Έτσι σήμερα, αφού σας ευχαριστήσουμε για την εμπιστοσύνη σας, να υποσχεθούμε να μπορούμε να συνεχίσουμε να δουλεύουμε ελεύθεροι στο πνεύμα και τη καρδιά για ένα χώρο που έμαθε να δίνει μαθήματα, ήθους, αγωνιστικής παρουσίας, αγάπης για το άθλημα που υπηρετούμε και βέβαια σωστής αντιμετώπισης του ρόλου υπάρξεώς μας!
Να θυμάστε ότι ο Σύνδεσμος, είναι καθαρά δική σας υπόθεση και έχετε την υποχρέωση να τον διατηρήσετε στην κορυφή. Να τον προστατέψετε και με τις γνώσεις και την παρουσία σας να καταφέρετε να τον ανεβάσετε ακόμα πιο ψηλά.
Ξέρετε καλά άλλωστε ότι η κατάκτηση της κορυφής δεν σημαίνει επιτυχία δια βίου,… θέλει πολύ προσπάθεια και δουλειά για να την κάνεις δική σου, για καταφέρεις να μείνεις σε αυτήν!!
Θα μου επιτρέψετε σήμερα από το βήμα αυτό, να αποχαιρετήσω ευχαριστώντας της παράλληλα, δυο κυρίες που συνεργαστήκαν μαζί μας όλα αυτά τα χρόνια, από το 1977 μέχρι σήμερα.
Μιλάω για την κυρία Σούλα Μπαρζούκα και την κυρία Μαριάννα Κραουνάκη.
Από τη θέση του υπαλλήλου της ΕΣΚΑ και οι δύο αναγνώρισαν την προσφορά μας και βοήθησαν, η κάθε μια από το δικό της μετερίζι, στην ομαλή συνύπαρξη της Ένωσης και του Συνδέσμου μας.
Οι διοικήσεις αλλάζουν, οι υπάλληλοι όμως είναι εκεί και παραμένουν μέχρι το τέλος συνεργάτες. Καλοί ή κακοί, εύκολοι ή δύσκολοι, εξυπηρετικοί ή όχι, χαμογελαστοί ή δύστροποι, ευχάριστοι οι δυσάρεστοι, πάντα εκεί και με κάθε τρόπο συνεργάτες!
Αγαπητές συνεργάτιδες, αγαπητές φίλες, Σούλα Μπαρζούκα και Μαριάννα Κραουνάκη, σας ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία, για την κατανόηση, για την αγάπη σας στο χώρο μας και για την αναγνώριση του έργου μας.
Θα έχετε πάντα το σεβασμό και την αγάπη μας!
Τέλος συνάδελφοι, να σας ενημερώσω ότι μετά από δική σας προτροπή για την ύπαρξη στο site μας μιας ενότητας από την οποία θα μπορέσετε, όσοι δεν τα ζήσατε, να μάθετε την ζωντανή ιστορία της εξέλιξης του Συνδέσμου μας και όχι μόνο, αποφασίσαμε, να πούμε, μόνο όσα μπορούν να λεχθούν δημόσια, σε ένα βίντεο που επιμελήθηκε εξ ολοκλήρου ο συνάδελφος Θάνος Πολύδωρας και το οποίο θα βρίσκετε στο site μας ,σε αυτή τη νέα ενότητα.
Καλό είναι και να μαθαίνουμε αλλά κυρίως να μη ξεχνάμε!!! Να ευχηθώ σε όλους μια καλύτερη Νέα Χρονιά με υγεία, δύναμη, συναδελφικότητα και βέβαια αγάπη, πολύ αγάπη για να αντέξουμε!!
Εκπρόσωπος της τέχνης για τη φετινή χρονιά, ο κ. Σταμάτης Κραουνάκης.
Δυστυχώς λόγοι ανώτεροι της θελήσεώς του δεν του επέτρεψαν να είναι σήμερα μαζί μας και έστειλε το παρακάτω μήνυμα:
Αγαπημένοι φίλοι και φίλες, πολύ σοβαροί οικογενειακοί λόγοι με κρατάνε μακριά σας σήμερα.
Δεν θεωρώ την προσφορά μου την όποια, μέχρι σήμερα, αντάξια τόσων τιμών.
Σημασία έχει τα παιδιά να με θυμούνται έστω για μια μελωδία.
Υπόσχομαι ένα μεγάλο πάρτυ μόλις καταφέρω να αγκαλιάσω τη νέα γη. Ποια είναι η νέα γη;
Αυτή που μαζί όλοι εμείς θα σκάψουμε ν’ανθίσει από το πόστο του ο καθένας.
Σας δίνω μια μεγάλη μεγάλη αγκαλια σ’ έναν έναν μια μια χωριστά!
Χίλια ευχαριστώ. Να με τραγουδάτε στις παρέες.
Την αγάπη μου.
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ
Γνωρίζουμε ότι δεν αντέχει τα αφιερώματα, για αυτό σήμερα, επιλέξαμε να ζήσουμε το δικό του διαχρονικό αφιέρωμα σε όλους εμάς.
Έτσι, η συνάντηση των δυο βασικών πυλώνων του πολιτισμού, ο αθλητισμός που εμείς εκπροσωπούμε και η τέχνη με την δική του παρουσία, θα στείλει σήμερα από εδώ, ένα μοναδικό μήνυμα μιας ευγενικής συνύπαρξης.
Και………
Είναι πράγματι εξαιρετική τύχη για εμάς να μιλάμε για τον άνθρωπο που με τη μουσική του αφύπνισε γενιές και έδωσε μέσα από αυτή τη μουσική, την ώθηση, για να αναζητήσουμε επιτέλους, τη σωτηρία της ψυχή μας!
Προσπαθώντας να τον γνωρίσουμε περισσότερο, ας μάθουμε κάποια πράγματα για εκείνον.
Να μάθουμε για παράδειγμα ότι πιστεύει στην Παγκόσμια δικαιοσύνη, ότι πιστεύει στη Παναγία, ότι αγχώνεται για όλα, ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το κόμπλεξ και τη βλακεία και ακόμα θεωρεί ότι για να κάνουμε βήματα μπροστά είναι απαραίτητο να ξαναπιάσουμε το σφυγμό και να πάμε όλοι μαζί.
Όλα αυτά δεν είναι μικρά και ασήμαντα, είναι τρόπος ζωής, τρόπος έκφρασης , τρόπος δημιουργίας!
Ο Σταμάτης Κραουνάκης είναι ο καλλιτέχνης εκείνος που μας ένωσε όλους.
Ο ίδιος λέει συχνά ότι χρησιμοποιεί ευχάριστα το παρελθόν του για να ελευθερώνει το μέλλον του.
«Αν θέλει ο θεός να σου δώσει βενζίνη από κάπου, θα σου δώσει. Εσύ δούλευε» λέει!
Αγαπά τη μουσική και λατρεύει την καθημερινότητά του.
Ζει με τη μουσική και θα ήθελε να ακούγεται παντού.
Αν μπορούσε να στείλει ένα τραγούδι στο σύμπαν, έτσι σαν ένα παγκόσμιο μήνυμα αγάπης και αδελφοσύνης, θα ήταν το τραγούδι του «πόσο σ’αγαπώ».
Είναι υπέρμαχος της μελωδίας η οποία τον συνοδεύει σε όλες τις πτυχές της ζωής του.
Για αυτή την αγάπη του στη μελωδία, δεν δίστασε να παίξει σε ένα ερείπιο πιάνο στο Μαξίμου στην τελευταία γιορτή του Ανδρέα Παπανδρέου, μαζί με τον Θάνο Μικρούτσικο και τον Σταύρο Ξαρχάκο και μια άλλη στιγμή, για αυτή την ίδια αγάπη, να παίξει στη Λαχαναγορά του Ρέντη για τους ανθρώπους του μεροκάματου με τους οποίους όπως λέει, συντάσσετε απόλυτα.
Στη δουλειά μου, λέει ο ίδιος, είμαι λαϊκός καλλιτέχνης με εργαλεία διανοούμενου.
Εμείς σήμερα, επειδή πιστεύουμε ότι το ευχαριστώ και το συγνώμη είναι δυο σημαντικές λέξεις που πρέπει να λέγονται πάντα εν ζωή, ετοιμάσαμε μια γιορτή, όχι αφιέρωμα , μια γιορτή, που δεν είναι τίποτα περισσότερο, από το δικό μας ευχαριστώ στη δική του διαχρονική προσφορά στη μελωδία και τον πολιτισμό που μας ενώνει.
Μέσα από ένα βίντεο που ετοιμάσαμε για εκείνον, καθαρά ερασιτεχνικά αλλά με απόλυτα επαγγελματική διάθεση, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε το στίγμα της μουσικής του διαδρομής. Της μουσική αυτής που τραγουδήσαμε, που αγαπήσαμε και που συνεχίζουμε να την αγαπάμε τραγουδώντας την!!
Αμέσως μετά το βίντεο και προκειμένου να δώσει μια άλλη νότα στη γιορτή μας, ακούσαμε την πρόεδρο να λέει:
Πιστεύω μας είναι ότι η μουσική που μας ενώνει είναι μια.
Έτσι, με αυτή τη σκέψη σήμερα, θα τροποποιήσουμε λίγο τη γιορτή μας και με τη βοήθεια του δικού μας Θάνου Πολύδωρα, θα κάνουμε ακόμα περισσότερο μελωδική αυτή τη γιορτή.
Στο πιάνο είναι ο κ. Δαυίδ Ναχμίας, ο οποίος ανταποκρίθηκε πρόθυμα στα κάλεσμα της τελευταίας στιγμής και μας κάνει την τιμή να είναι σήμερα εδώ μαζί μας.
Τον ευχαριστούμε θερμά.
Ο Δαυίδ Ναχμίας είναι Έλληνας μουσικός, πιανίστας και δημοσιογράφος.
Γεννήθηκε στη Βομβάη της Ινδίας από ελληνική οικογένεια και μεγάλωσε στην Αθήνα. Παράλληλα με τις Πανεπιστημιακές του σπουδές, σπούδασε πιάνο, θεωρία της μουσικής και ενορχήστρωση στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών, θέτοντας τις βάσεις για την καλλιτεχνική του πορεία.
Ξεκίνησε να εργάζεται στο ραδιόφωνο από το 1986, ενώ το 2000 ξεκίνησε τη συνεργασία του με την ΕΡΤ έως το 2010.
Επίσης εργάστηκε στην κρατική τηλεόραση από το 2001-2006.
Από το 2001 συμμετέχει στην ελληνική νοσταλγική μουσική, ιδιαίτερα σε τραγούδια από τις αρχές του 20ού αιώνα. Έχει οργανώσει τραγούδια από την αυθεντική μουσική παρτιτούρας για σύγχρονες ορχήστρες.
Τον Δεκέμβριο του 2024 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Βραβείο Γραμμάτων και Τεχνών για την πολυετή προσφορά του στη δημοσιογραφία μέσω των εκπομπών του και την ελληνική μουσική δημιουργία.
Η πορεία του συνδέθηκε άρρηκτα με τη μελέτη, την ανάδειξη και την ερμηνεία του ελληνικού τραγουδιού του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα, με έμφαση στο αστικό, μελωδικό και λυρικό ρεπερτόριο.
Αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους συνεχιστές και θεματοφύλακες αυτής της μουσικής παράδοσης, με έργο που διασταυρώνει την ιστορική έρευνα, την καλλιτεχνική πράξη και τη δημόσια λόγια παρουσία.
Οι στιγμές που μας χάρισαν ήταν μοναδικές.
Η αίθουσα γέμισε νοσταλγικές μελωδίες και η φωνή του Θάνου μας ταξίδεψε σε ήρεμες διαδρομές.
Ο Δαυίδ Ναχμίας χαϊδεύοντας τα πλήκτρα του πιάνου, θύμισε στους παλαιότερους και σύστησε στους νεότερους τη μουσική που σε γαληνεύει!
Ένα ευχαριστώ μουσικό χρονικό που πολύ ζήτησαν να ξαναζήσουν!
Τυχερή της Χρονιάς είναι, η Παναΐτσα Δαλιάνη, από τα ιδρυτικά μέλη του Συνδέσμου μας.
Με τη δεξίωση, τα δώρα σε μικρούς και μεγάλους και τις παρέες που απολάμβαναν τις μπασκετικές συζητήσεις και όχι μόνο ολοκληρώθηκε η σημερινή μας γιορτή.
Το Δ.Σ.